Najdawniejsze narzędzia otoczakowe

Nawet jeśli najdawniejsze narzędzia były wytwarzane przez poszczególne jednostki z ich własnej inicjatywy, to jednak są dane na to, że już u późniejszego australopiteka sprzed blisko 2 milionów lat usta­liły się tradycyjne sposoby ich wykonywania. Te najdawniejsze znane przedmioty sztucznie wyprodukowane przez człowieka zwane są narzę­dziami otoczakowymi. Narzędzia te robione były z rozmaitych brył i ka­wałków lawy lub kwarcu, które ociosywano z grubsza po jednej stronie paroma uderzeniami uzyskując krawędź tnącą. Znaleziono narzędzia służące jako tasaki oraz odłupane kamienie (wióry), natomiast nie znaleziono toporów. Mało przemawia za tym, aby te narzędzia spo­rządzano zgodnie z jakąś konwencją czy wyspecjalizowaną normą. W naj­wcześniejszych narzędziach (01duvai, stanowisko I) widać tylko po parę ociosów usuniętych po jednej stronie. Później (stanowisko II) obrabiano je staranniej, często dookoła krawędzi po obu stronach, dlatego określa się je jako ?dwustronne”. Technika prawdopodobnie polegała na tym, że obrabiany kamień (?rdzeń”) obtłukiwano drugim kamieniem jako młotkiem, albo tłuczono nim w inny służący jako kowadło. W obu przypadkach odłupują się odłamki (tzw. ?wióry”), pozostawiając po so­bie ostre krawędzie. Później poddawano dalszej obróbce także same wió­ry. Fakt, że wytwarzano narzędzia zgodnie z ewoluującą konwencją, świadczy o tym, że system społeczny australopiteka był już wyżej roz­winięty niż u dzisiejszych małp człekokształtnych, choć samo przekazy­wanie i udoskonalenie tradycji wytwarzania narzędzi niekoniecznie świad­czy o istnieniu złożonego języka symbolicznego. Wydaje się możliwe, że nawet dwa miliony lat temu ludzki system społeczny pozwalał już na pewien poziom specjalizacji czynności i uwalniał od najbrutalniejszych form agresji i konkurencji pomiędzy jednostkami oraz pomiędzy grupa­mi rodzinnymi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.