Kompozycja i rozmieszczenie obrazów

Najnowsze próby interpretacji malarstwa jaskiniowego skupiały się wo­kół faktu, że wizerunki różnych zwierząt nie są rozrzucone przypadkowo, ale układają się w mniej lub bardziej systematyczne grupy. Często spo­tyka się dość regularny ciąg, zaczynający się u wejścia do jaskini. Naj­pierw pojawiają się znaki klasyfikowane przez niektórych archeologów jako męskie, a wraz z nimi zwierzęta mające symbolizować męskość, ko­nie, jelenie i kozice. Po nich następują znaki uznawane za żeńskie i zwie­rzęta uchodzące za symbole żeńskości ? krowy, bizony i mamuty, często stanowiące główne obrazy w środku układu. Jeszcze dalej mogą się zno­wu znajdować inne symbole męskie.

Jeśli jest to poprawna interpretacja postaci i znaków, to wydaje się, że mają one pewną treść płciową. Ale Leroi-Gourhan, który obszernie analizował te obrazy, ma o nich do powiedzenia niewiele więcej ponad to, że miały one jakieś znaczenie religijne. Ponadto identyfikacja i kla­syfikacja przedstawień wcale nie jest łatwa ani pewna.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.