Najdawniejsze obyczaje pogrzebowe i ślady wierzeń religijnych

Inną mającą zasadnicze znaczenie oznaką postępu kulturowego są po­chówki, najpierw bez żadnych dodatkowych obiektów, a później z ozdo­bami i paciorkami układanymi w przemyślne wzory. Wszystko to świad­czy o ogromnych skokach rozwojowych i pojawia się dopiero po długim czasie ? w kulturze mustierskiej, zapewne stworzonej przez Homo sapiens neanderthalensis. W La Ferrassie we Francji ponad 35 000 lat temu pochowano dwoje dorosłych w jamach, z których jedna była natu­ralna, a druga została wygrzebana. Znaleziono tam także dwa pochówki dziecięce, jeden z nich w dole zawierającym kości zwierzęcia, być może ofiarnego. Drugie dziecko było pochowane pod kamieniem ozdobionym pod spodem prostym wzorem z podwójnych wgłębień. Takie ?znaki kie­lichowe” znajduje się często w późniejszych pochówkach, ale ich sym­bolika jest niejasna. Inne pochówki neandertalskie znaleziono w La Chapelle (ich wiek ocenia się na 35 000?45 000 lat) oraz na Górze Kar­mel (ok. 41 000 lat). Są one nieliczne i prymitywne. Jednak w obu wy­kopaliskach są ślady składania ofiar, a wśród nich, w La Chapelle ? rozpoznawalne kości całego zwierzęcia. W Monte Cicero we Włoszech znaleziono krąg z kamieni wokół czaszki rozłupanej u podstawy tak jakby mózg został zjedzony.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.