Od roślinożercy do łowcy

Nie ulega wątpliwości, że przyjęcie postawy dwunożnej odegrało klu­czową rolę w wytworzeniu się nowego trybu życia. Ta zmiana była prawie na pewno stopniowa, a jej początki sięgają miocenu, być może 20 milionów lat wstecz. Gdy ręce oswobodzone zostały od czynności lokomocyjnych, nabyły z czasem zdolność posługiwania się narzędziami oraz do ich produkcji. Nie wiemy na pewno, kiedy to się zaczęło, ale najdawniejsza, definitywnie rozpoznawalna kultura kamienna, oldowajska, związana z afrykańskimi australopitekami, powstała przypuszczal­nie przed 2 milionami lat lub wcześniej. Wysunięto przypuszczenie, że używanie narzędzi sięga czasów znacznie odleglejszych, mianowicie że śladem takich zachowań są wgniecenia na czaszkach zwierząt mioceń­skich (Leakey, 1968). Znalezione w pobliżu kamienie mają jakoby nosić ślady używania ich w charakterze broni, być może przez istoty typu Dryopithecus. Można przypuszczać, że odpowiednie ka­mienie były używane do ciskania lub uderzania w czasach jeszcze daw­niejszych.

Przejście na otwarte równiny było zapewne związane z istotnymi zmianami w pożywieniu, od roślinożerności, typowej dla antropoidów, do prawdziwej wszystkożerności, w której pojawiły się elementy ło­wiectwa; najpierw polowano na małą zwierzynę, jak jaszczurki i ptaki, a potem ? na coraz większe ssaki sawann i stepów. Wśród kości towa­rzyszących szczątkom Australopithecus w 01duvai są nie tylko małe zwierzęta ? ptaki, jaszczurki i gryzonie, ale i zwierzęta duże. Przypusz­czalnie A. africanus jadł niektóre z tych zwierząt, spożywając również pokarm roślinny.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.