Populacja a żywność

Po wszystkich naszych dyskusjach na temat przewidywań możemy po­wiedzieć, że naprawdę nie widzimy naszej przyszłości jasno. Jedynie możemy powiedzieć to, że przewidywania zawsze kryją największe nie­spodzianki. Żadne reguły nie mogą zapewnić, że nasze własne lub ja­kiekolwiek inne formy życia będą kontynuowane. Homeostaza polega na odpowiednich przystosowaniach w przyszłości, podobnie jak to miało miejsce w przeszłości. Jedną z dróg interwencji, jaką człowiek może za­stosować, jeśliby sobie życzył, to zaludnienie przezeń Ziemi w większym niż dziś stopniu. Czyniąc to mógłby z pewnością zniszczyć wiele gatun­ków organizmów, co być może zwiększyłoby ryzyko unicestwienia życia.

Ważnym momentem do zapamiętania jest to, że ?człowiek” jest nie­realną abstrakcją i jako jednostka nie istnieje. Natomiast żyją miliony osobników zgrupowanych w bardziej lub mniej zagęszczonych społe­czeństwach, których zainteresowania są często przeciwne, przynajmniej przez krótki okres. Grupy te i ich członkowie będą tymi jednostkami, które zachowaniem swym określą przyszłość. Powinniśmy być na tyle rozsądni by zbadać dobrze te społeczeństwa.

Być może najbardziej obiektywną i pożyteczną oceną problemu po­pulacji ludzkiej jest uświadomienie sobie jej szybkiego wzrostu liczebne­go, który będzie kontynuowany prawdopodobnie w najbliższej przyszło­ści. Stworzy to poważne problemy, ale niepodobieństwem jest przewi­dywanie przyszłych nieszczęść. Równie dobrze nacisk powiększających się populacji może wyzwolić dalszą twórczość w sztukach, naukach i techno­logii, tak jak to miało miejsce w okresach wzrostów populacji w prze­szłości. Istnieje niewiele dowodów, że poszukiwania sposobów ogranicze­nia populacji prawdopodobnie wyzwolą co tylko najlepsze w człowieku. Społeczeństwa potrzebują przystosowań, a będą one zachodziły wów­czas, jeśli będą istniały odpowiednie naciski. ?Ekspansja jest tylko spo­sobem przystosowania. Ciało może ulepszyć się tylko poprzez rozwój” (Sauvy, 1969). Rozsądna jest obawa nadmiernej ekspansji, ale istot­ne jest pamiętanie o korzyściach rozwoju. I znów, jak wykazał Sauvy, ?populacja bez dzieci nie ma przyszłości i nie można oczekiwać, że będzie pionierską”. Lecz jeśli z kolei przyrost populacji będzie zbyt duży, to będzie ona głodować.

Jeśli następuje przyrost populacji, dobrze jest znać jego rozmiary i za­sięg. Trudności przystosowania zwiększonej populacji będą znaczniejsze na skutek nieznajomości sytuacji i wynikającej stąd niepewności. Musi­my zatem dążyć do ulepszenia zarówno statystyki ludności żyjącej, jak i metod przewidywania zachodzących w poszczególnych populacjach zmian. Nie jest powiedziane, że ta wiedza zabezpieczy nas przed wszel­kimi ewentualnościami, ale wszystkie homeostazy zależą w dużym stop­niu od przewidywania działań, które w przyszłości mają dać pożądane efekty. Ludzkość zna szybkie i wydajne systemy przewidywania i po­winna być zdolna do trafnych prognoz w odniesieniu do przyszłych po­pulacji; wówczas może będziemy mogli regulować tę liczebność bardziej racjonalnie niż to miało miejsce w przeszłości.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.