Wczesny rozwój populacji

Pierwszą populacją, którą można by brać pod uwagę jako ludzką, mogła­by być populacja w rodzaju Australopithecinae, żyjąca ponad milion lat temu. Nikt dotychczas nie oszacował, z ilu osobników składała się ona, ale z pewnością z niewielkiej liczby. Jednakże populacje te cha­rakteryzowały się genetyczną różnorodnością większą niż biblijne pary. Załóżmy, że składały się przynajmniej ze 100 000 osobników.

Nasz pierwszy realny (choć skromny) dowód na określenie liczebno­ści populacji pochodzi z cmentarzysk, na podstawie których oceniono póź­ne paleolityczne populacje tylko na około 10 000 dla Francji, a znacznie mniej dla Brytanii ? być może byli to liczący kilkaset osobników tym­czasowi migranci w dolinie Tamizy. Wydaje się, że wzrost liczebności populacji nastąpił wówczas, gdy zaczęły one prowadzić bardziej osiadły tryb życia.

Ogólną światową populację ludzką przed wprowadzeniem rolnictwa (powiedzmy 12 000 lat temu) oceniono na 5 do 10 -106; przed około 2000 lat około 256 ? 106. Najbar­dziej kompletne zapisy pochodzą z Chin.

Dane tych rysunków nasuwają dwa wnioski. Po pierwsze, każda po­pulacja niezależnie od obszaru, z którego pochodzi, nie przyrasta w spo­sób stały; jest to prawdopodobne dla całego świata. Po wtóre, poprzez tysiąclecia następował ogólny przyrost populacji. Przez większość ludz­kiej historii każdy przyrost netto występował na bardzo niskim poziomie. Nawet w okresie od 1 do 1650 roku n.e., a więc przez 1650 lat, populacja tylko podwoiła się, czyli w tym okresie przyrastała w tempie 0,04% na rok. Od tego czasu nastąpił bardzo szybko przyrost ? najpierw w kra­jach zachodnich, wówczas największy w świecie. Ogólne tempo przyro­stu wynosi obecnie 2% na rok, ale w niektórych krajach dochodzi do 4%. Najszybszy przyrost zanotowano w ostatnich 50-ciu latach.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.