Źródła różnorodności gatunku ludzkiego

Zgodnie z klasyfikacją czynników wpływających na zmienność u czło­wieka na dziedziczne i środowiskowe możemy tak samo uporządkować rozważania na ich temat. Oba rodzaje czynników mogą wywierać wpływ na każdą cechę. Możemy także wprowadzić dalsze kategorie nie zacho­wując rozłączności pierwszego podziału i wyodrębnić:

1)   różnice wywołane czynnikami przypadkowymi,

2)    różnice wywołane przez reakcje przystosowawcze w ciągu życia osobnika.

3)    różnice wywołane czynnikami kulturowymi.

Żadnej z tych przyczyn zróżnicowania nie możemy tu omówić wy­czerpująco. O genetyce człowieka istnieje sporo dobrych książek, napi­sanych przez tak wybitnych uczonych, jak np. Stern (1960), Roberts (1970), Harris (1970), McKusick (1969), Kalmus (1957). W tym i w na­stępnych rozdziałach postaramy się ukazać niektóre zasady rządzące roz­ważaniami o źródłach różnorodności gatunku ludzkiego. Poprawność tych
zasad jest bardzo ważna dla wielu poczynań, np. gdy próbujemy okre­ślić stopień odpowiedzialności ludzi za ich czyny (w nauce prawa) albo jak najlepiej nieść im pomoc, np. poprzez oświatę, opiekę zdrowotną lub prawodawstwo. Tylko wtedy, gdy będziemy sobie zdawać sprawę z wpły­wów dziedziczności i środowiska na każdą jednostkę, potrafimy zdobyć się na trafny sąd w szeregu zagadnień praktycznych.

Zaczniemy od krótkiego sprawozdania ze znanych faktów dotyczą­cych podobieństw i różnic między bliźniętami. Następnie omówimy po­bieżnie pewne oczywiste wpływy środowiskowe, a potem kwestie dzie­dziczenia różnych cech. Wreszcie rzucimy okiem na rozkład wśród ludz­kich populacji różnych cech przekazywanych dziedzicznie oraz na za­palne zagadnienie rasy. Rozkład czynników społecznych, kulturalnych i ekonomicznych jest oczywiście przynajmniej równie ważny, jak czyn­niki dziedziczne, determinujące tzw. rasowe podziały ludzkości. Homo sapiens jest bowiem przede wszystkim gatunkiem, w którym zachowa­nie każdego osobnika jest wytyczane przez uczenie się, tzn. przez środo­wisko, w jakim żyje. Zdolność uczenia się jest jego szczególną cechą biologiczną i musimy to stale podkreślać, aby nie ograniczać badań nad biologią człowieka do tych jego cech dziedzicznych i innych, które nie stawiają człowieka tak bardzo daleko od innych zwierząt.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.