Zmienność klinowa barwy skóry

Zewnętrzna pigmentacja ciała jest kolejną cechą wykazującą ciąg­łość przejść, a niekiedy zmienność klinową, przy tym zmienność tej cechy, której przypisuje się wartość adaptacyjną. Chociaż wpływy śro­dowiska odgrywają tu pewną rolę, to jednak barwa skóry jest silnie zdeterminowana genetycznie. Ten właśnie fakt sprawia, że temat ma podteksty rasistowskie. Barwie skóry nadaje się rolę cechy (markera) wskazującej na populację, z której osobnik pochodzi.

Mierzenie barwy skóry nie jest łatwe. Kolory można określać przez porównywanie z wzorcowymi zestawami barw lub porównywanie z wi­rującą tarczą wielobarwną, w której poszczególne segmenty mogą być powiększane lub zmniejszane, dopóki nie otrzyma się dobrej zgodności z barwą określaną. Znacznie lepszą metodą jest pomiar barwy za po­mocą reflektometru. Geograficzne gradienty pigmentacji, odpowiadające, z grubsza biorąc, stopniowi nasłonecznienia, stwierdzono w Afryce i gdzie indziej. Jednak u Indian amerykańskich i u Mongoloidów różnice między północą a południem są nieznaczne. Istnieje niewątpliwie korelacja między barwą skóry, a promieniowaniem słonecznym, zwłasz­cza ultrafioletowym, jednak rzeczywisty poziom ekspozycji skóry na dzia­łanie słońca w różnych klimatach i kulturach jest słabo poznany, a po­miar promieniowania słonecznego ultrafioletowego faktycznie absorbo­wanego jest trudny technicznie. Ilość tego promieniowania może być mniejsza u mieszkańców niektórych lasów tropikalnych niż u ludzi za­mieszkujących obszary zaśnieżone.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.