Długofalowa homeostaza

Wiemy, że egzystencja zwierząt i roślin uwarunkowana jest przez ich układy homeostatyczne, których działanie przeciwstawia się tendencjom środowiska prowadzącym do ich dezintegracji. Potrzeba tych działań oraz zdolność do ich wykonania są zatem antycypowane przez to, co na­zwaliśmy przewidującymi siłami prognozowania. Zdolności umożliwiające adaptację tkwią częściowo w osobniku; może on zmie­niać się, by sprostać zmienionym warunkom, może uczyć się, może zy­skać silniejsze mięśnie itd. Jednak zasadniczy układ przewidujący jest cechą gatunku w postaci właściwego mu DNA, który został przez selek­cję ukształtowany w taki sposób, że zawiera kombinacje nukleotydów konieczne do wytwarzania enzymów zdolnych do sprostania warunkom, w jakich osobniki mogą się znaleźć. Proces zmiany DNA w danej po­pulacji stanowi właśnie to, co nazywamy ewolucją. Ewolucja stała się możliwa dzięki temu, że osobniki, których wytwarzanie jest ? jak wie­my ? kontrolowane przez DNA, różnią się między sobą, zaś selekcja eliminuje spośród nich te, których zdolności życiowe w danym środowi­sku (warunkach) są słabsze.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.