Rekombinacja cech przez rozród płciowy

Choć mutacja jest ostatecznym źródłem wszystkich nowych zmian dzie­dziczonych, to nowe fenotypy powstają najczęściej przez rekombinację. Gdy nowy mutant łączy się w parę ze swym poprzednim allelem, to po­wstaje możliwość wyboru białek, co prawdopodobnie jest korzystne. Tym można by tłumaczyć heterozję, czyli wigor mieszańców. Za­sięg przejawów każdego genu powstaje pod wpływem innych genów w genotypie. Przez różne rekombinacje powstające przy rozrodzie płciowym każdy nowy gen może manifestować się w fenotypie w rozmaitym stop­niu. Prawdopodobnie zachowane zostają te kompleksy genów, w których ta manifestacja jest optymalna. Na przykład jeśli działanie białek, które dany gen wytwarza, jest zdecydowanie szkodliwe, to przeżywają tylko te kombinacje, w których ten gen się nie ujawnia. Inaczej mówiąc, dzięki selekcji jego działanie będzie tak zredukowane, że w ogóle się nie przejawi u heterozygoty (recesywność). Odwrotnie, jeśli nowy gen jest korzystny, stanie się dominujący.

Dzięki rekombinacjom utrzymuje się i rozszerza zmienność. Wlicza się tu nie tylko mieszańców powstających przy połączeniu chromosomów komórki męskiej i żeńskiej w wyniku zapłodnienia, ale także i crossing over, który zachodzi podczas podziałów mejotycznych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.